کنوانسيون مربوط به امور پناهندگان 28 جولاي1951 ژنو

 

مقدمه:

طرفهاي معظم متعاهد

نظر به اينکه منشور ملل متحد و اعلاميه جهاني حقوق بشر که در 10 دسامبر 1948 به تصويب مجمع عمومي رسيده است، اين اصل را مورد تأکيد قرار داده اند که کليه افراد بشر بايد بدون تبعيض از حقوق بشري و آزاديهاي اساسي برخوردار گردند.

نظر به اينکه سازمان ملل متحد در مواقع مختلف نسبت به وضع پناهندگان علاقه مندي بسيار نشان داده و کوشيده است تا برخورداري از حقوق بشري و آزادي هاي اساسي را به وسيع ترين شکل ممکن براي پناهندگان تضمين کند.

نظر به اينکه مطلوب است موافقتنامه هاي بين المللي قبلي مربوط به وضع  پناهندگان مورد تجديد نظر قرار گرفته و تدوين گردد و حدود شمول اين اسناد و ميزان حمايتي که طبق آنها از پناهندگان به عمل مي آيد به وسيله موافقتنامه جديدي بسط و توسعه يابد.

نظر به اينکه ممکن است در نتيجه اعطاء حق پناهندگي تعهدات فوق العاده سنگيني براي بعضي از کشورها ايجاد گردد و لهذا حل رضايت بخش مسائلي که ملل متحد خصوصيت و وسعت بين المللي آن را به رسميت شناخته است، نخواهد توانست بدون همکاري بين المللي تحقق يابد. با ابراز اميدواري به اينکه کليه دول با شناسائي جنبه اجتماعي و بشردوستانه مسئله پناهندگان تا آنجائي که در امکان دارند بکوشند تا اين مسئله موجب تشنج بين دولت ها نشود.

با توجه به اين که کميسار عالي ملل متحد براي پناهندگان عهده دار نظارت بر اجراي کنوانسيون هاي بين المللي مروبط به حمايت از پناهندگان مي باشد و با علم به اينکه هماهنگي مؤثر اقداماتي که براي حل اين مسئله بعمل مي آيد، بستگي به همکاري دولت ها با کميسر عالي دارد.

به شرح زير موافقت نموده اند:

برای دریافت کامل فایل کنوانسیون مربوط به امور پناهندگان :       و     


بازنشر این مطلب