هفته ترویج حقوق بشر بازدید: تاریخ نشر:2017-12-14

حق آزادی اجتماعات

آزادی اجتماعات از جمله آزادی‌های اساسی بشر و حق طبیعی است که به افراد توانایی می‌بخشد تا در تعیین سرنوشت سیاسی و اجتماعی جامعۀ خویش مؤثر باشد و بتواند مطالبات و سخنان خود را با سایر افراد در اجتماعات به گوش زمامداران برساند. اجتماعات افراد از جلوه‌های بارز مشارکت همگانی است که مردم از طریق آن به‌صورت مدنی و مسالمت‌آمیز، خواسته‌ها، مطالبات و اعتراضات خود را بیان می‌کنند. آزادی اجتماعات نقش اساسی در برآورده ساختن دیگر حقوق‌ و آزدی‌ها باالاخص آزادی‌های سیاسی مانند: حق تعیین سرنوشت سیاسی، آزادی بیان، آزادی تشکیلات، انتخابات آزاد و حق رأی دارد.

 

افراد آزاد هستند تا به‌صورت آگاهانه، عامدانه و مسالمت‌آمیز در کنار یکدیگر به‌طور موقت و بدون هراس از مداخلۀ دولت برای بیان مطالب در زمینه‌های مختلف، گرد هم آیند و به بیان خواسته‌های خود از این طریق بپردازند.[1]

 

ماده 20 اعلامیۀ جهانی حقوق بشر در زمینه صراحت دارد:

«هرکس حق دارد آزادانه مجامع و اجتماع‌های مسالمت‌آمیز را تشکیل دهد. هیچ‌کس را نمی‌توان مجبور به شرکت در اجتماعی کرد.»

 

در ماده 21 کنوانسیون حقوق سیاسی و مدنی در مورد چنین آمده است:

«حق‌ تشكيل‌ اجتماعات مسالمت‌آميز به‌ رسميت‌ شناخته‌ مي‌شود. اعمال‌ اين‌ حق‌ تابع‌ هيچ‌گونه‌ محدوديتي‌ نمي‌تواند باشد جز آنچه‌ بر طبق‌ قانون‌ مقرر شده‌ و در يك‌ جامعۀ‌ دمكراتيك‌ به‌ مصلحت‌ امنيت‌ ملي‌ يا امنیت عمومي‌ يا نظم‌ عمومي‌ يا براي‌ حمايت‌ از سلامت‌ يا اخلاق‌ عمومي‌ يا حقوق‌ و آزادي‌هاي‌ ديگران‌ ضرورت‌ باشد.»



1.  اسلامی، رضا، کمالوند، محمد مهدی، چالش‌های آزادی اجتماعات در سیستم حقوقی ایران در پرتو نظام بین‌المللی حقوق‌بشر، نشریه: مجله حقوقی بین‌المللی، 1393، ص. 222-187.

 


بازنشر این مطلب