بیانیه کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان به مناسبت روز جهانی صلح

الصلحُ خیرٌ(قرآن کریم)

روز 21 سپتمبر روزی است که سازمان ملل متحد آنرا روز صلح و روز آتش بس جهانی اعلام نموده است.

تا هر سال در این روز همه مردم جهان نه تنها به صلح بیاندیشند بلکه برای تحقق و تداوم آن تلاش ورزند. صلح یک ارزش و یک ضرورت است، صلح برای همه انسانها یک آرزو و یک رویا است.

امروزه در حالی که در گوشه‌ای از دنیا صلح، واقعیت عینی و روزمره است، در گوشه دیگر آن صلح یک رویای دست نیافتنی است. در این بخش از جهان به جای سایه سار صلح و آرامش، جهان جنگ و ترس و ناامنی حاکم است در چنین شرایطی ترس و فقر، خشونت و مرگ تنها نصیب انسانها از زندگی دنیا است و هیچ روزی بدون درگیری، خشونت، فقر و ترس وبی توجهی به حقوق انسانها سپری نمی شود. کودکان این سرمایه های آینده، هر روز از گرسنگی و بی توجهی در معرض مرگ و نابودی قرار می‌گیرند. محیط زیست و زندگی انسانها روز به روز خرابتر و ویرانتر می‌گردد.

تداوم سه ده جنگ در افغانستان پیامدهای وحشتناک و ویرانگری برای ما داشته صدها هزار انسان کشته شده و میلیونها تن دیگر طعم تلخ آوارگی و در بدری را در نتیجه خشونتها و جنگهای خانمانسوز با پوست و گوشت و استخوان خویش احساس کرده و نیز صدها هزار انسان دیگر دچار معلولیت و مصدومیت گشته‌اند.

تشدید جنگ و خشونت، افزایش امار تلفات انسانی بویژه افراد ملکی تداوم آوارگی و بیجا شدگی صدها هزار انسان بیگناه و بربادی و نابودی تمامی زیر ساختهای علمی، فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و از همه بدتر تخریب اخلاقیات ارزشی جامعه و به آتش کشیده شدن مکاتب و مراکز فرهنگی و کتابهای درسی، افزایش افراد معلول و معیوب و قربانیان جنگ، محرومیت بخش بزرگی از کودکان از تعلیم و تربیت، عدم دسترسی به خدمات بهداشتی و درمانی و در معرض گرسنگی قرار گرفتن بیش از 5 میلیون انسان و نقص مستمر حقوق بشر و صدها مشکل و معضل دیگری که در این سرزمین ساری و جاری است، همگی نشان میدهد که امروز مردم ما بیش از پیش نیازمند صلح است زیرا که نخستین پیش شرط توسعه و آبادانی کشور و بر خورداری مردم از حقوق والای انسانی، ارتقای اخلاقی، فرهنگی و دینی جامعه و ارتقای وضعیت سیاسی و بازیابی جایگاه شایسته کشور در عرصه بین المللی تحقق صلح و تداوم آن است.

سوال اساسی آن است که چگونه می توان به یک صلح پایدار اندیشید و چه اقداماتی را برای تحقق آن باید انجام داد؟

برای تداوم و ا ستمرار صلح پایدار تنها صلح منفی کافی نیست، صلح مثبت نیز لازم است.

در صلح مثبت تنها نبود از جنگ مطرح نیست بلکه مسأله اصلی در آن صلح سازی و قوام و دوام صلح است. طبیعی است که چنین صلحی به شناسایی دلایل مخرب صلح و شناسایی عوامل سازنده صلح نیاز دارد.

صلح پذیری و جنگ جویی هردو محصول نگرش واندیشه افراد است نخستین گام در این مسیر اصلاح نگرشها برای رسیدن به صلح است. در این راستا باور واعتقاد به کرامت انسانی و ارزشهای انسانی زیر بنای هر نوع تغییر مثبت نگرشها است با اعتقاد به کرامت همه انسانها  از هر رنگ و نژاد و مذهب و صنف و قوم می توان احترام به همدیگر را تقویت کرد. در این میان اعتقاد به حقوق ذاتی انسان، یعنی حقوق بشر آموزش و گسترش آموزه های حقوق بشر نقش مهمی در شناسایی حقوق همدیگر، شناسایی و پذیرش تنوعها و توانمند سازی مشارکت همگان برای صلح دارد. آموزش و ترویج حقوق بشر باید در راستای ترویج و تحکیم کرامت انسانی و پذیرش حقوق و آزادیهای اساسی افراد، تبلیغ دوستی و برابری و نفی هر نوع خشونت و جنگ و تاکید بر اجرای عدالت و احترام به همه سلیقه ها، اقوام، مذاهب، زبانها و نژادها باشد.

کمیسیون مستقل حقوق بشرافغانستان بر این نکته باور دارد که صلح زمینه ساز عدالت و عدالت زیربنای صلح است لذا روی ایجاد صلح و تطبیق عدالت اصرار می ورزد و از همه دعوت می نماید تا از خشونت و جنگ که نتیجه جز بربادی، ویرانی فلاکت و از همه بدتر تخریب اخلاقیات انسانی و روی کرد به توحش چیز دیگری را به ارمغان نمی آورد دست بردارند.

کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان اعتقاد راسخ دارد بر اینکه تمامی مطالبات حق خواهانه و تحقق آن فقط و فقط در سایه گسترش، گفتمان صلح و دیگر پذیری امکان پذیر بوده و جنگ و خشونت نمی تواند اراده ملی تأمین و منافع عمومی را تضمین نماید، زیرا کشته شدن هر انسانی امواج نفرت و خصومت را دامن زده و زمینه را برای انتقام جویی هرچه بیشتر هموار می سازد که پیامد آن جز تداوم خشونت، هلاکت و ذلت چیز دیگری نخواهد بود.

کمیسیون مستقل حقوق بشرافغانستان 21 سپتمبر را که از سوی سازمان ملل متحد به عنوان روز جهانی صلح اعلام شده یک فرصت خوب برای ترک مخاصمه و رویکرد به دیگر پذیری و ترویج فرهنگ تحمل دانسته واز همه طرفهای درگیر مجدانه تقاضا می نماید تا لااقل گام نخست را در راستای تحقق صلح معنوی، با کنارگذاشتن برخوردهای مسلحانه، صلح فیزیکی را عملی نمایند.

روز جهانی صلح دعوتیست برای عودت به اصل جوهره انسانی که همانا خداوند بزرگ با دمیدن روح خودش در کالبد بنی آدم، آن را کرامت، عزت و شرافت بخشید (ولقد کرمنا بنی آدم) محتوای ارزشی خلقت انسان بوده که با منطق صلح و آشتی سازگاری داشته و درست در نقطه مقابل جنگ و خشونت قرار دارد.

بیایید همه باهم بیاموزیم که همه انسانها از هر قوم و نژاد و مذهب و زبان برابر آفریده شده و در پیشگاه خداوند مساوی است و می تواند با مسالمت باهم زندگی کنند. بااعتقاد به برابری و برادری، احترام به اعتقادات و سنتهای پسندیده و به زبان و فرهنگ همدیگر، احترام به زنان و دختران، احترام به افراد دارای معلولیت، احترام به محیط زیست، احترام به خانواده و احترام به تمام ارزشهای انسانی برای ترویج و تحکیم صلح پایدار مبتنی بر عدالت تلاش ورزیم زیرا که علی رغم اینکه صلح برای ما رویایی به نظر می رسد، اما ضرورتیست که باید برای تبدیل آن به واقعیت همه باهم درست بیاندیشیم و صادقانه اقدام کنیم.