سیزده سال پیش پدر نازنین ‌۲۷ ساله باشنده ‌اطراف ولایت هلمند، او ‌را به عقد شخص متأهلی به نام عطا‌محمد باشنده منطقه بولان ولایت هلمند درآورد. همسرش به علت پیری، توانایی کار کردن ندارد، به این دلیل نازنین ‌کارهای خانه برادر همسرش را انجام می‌دهد و در عوض‌، ایورش به آنها غذا می‌دهد. ‌همسرش از آغاز زندگی مشترک با او رفتار مناسبی نداشته است و همیشه‌ ‌لت‌و‌کوبش می‌کرده است. چنان‌که دو‌بار براثر لت‌و‌کوب شدید آسیب دیده است و او را به خانه همسر خواهرش به قندهار ‌برده و‌ او نازنین را درمان کرده است و سپس ‌به خانه همسرش بازگردانده است. نازنین به دلیل حفظ عزت و نام پدرش سیزده سال ‌ظلم‌ همسر پیرش را تحمل ‌و با او زندگی کرده است‌. او به علت کهن‌سالی و معلولیت همسرش دارای فرزند هم نشده است. او دختر ایورش را که یک‌روزه بوده است، بزرگ کرده که اکنون چهارساله است. ‌ 

همسرش دو هفته پیشتر با دسته بیل چنان به سرش زده بوده ‌که دچار ضعف شده‌ و با میانجی‌گری زن قبلی‌اش ‌از مرگ نجات یافته بوده است. حالا دچار سر‌دردی شدید و گیجی ‌است. همسرش او را به مرگ تهدید کرده است. مادر و ‌برادر قربانی ناتوان و نادار‌اند. نازنین اکنون در خانه مادرش زندگی می‌کند و از ترس اینکه مادر یا برادرش دچار مشکلی نشود، شکایت نکرده است. اما حالا ناگزیر به دولت شکایت کرده ‌و می‌گوید، نمی‌خواهد به زندگی با همسرش ادامه بدهد. 

در نتیجه دادخواهی کمیسیون این قضیه ‌به سارنوالی استیناف ارجاع داده شد‌ و پس از ‌پیگیری، همسر نازنین دستگیر ‌و ‌توقیف شد‌. پس از آن پرونده نازنین به محکمه رفت‌ و در نهایت همسر او مطابق قانون ‌محکوم به جزا شد. از آن رو که نازنین خواستار تفریق بود، ‌محکمه حکم به تفریق ‌آنها داد.