گزارش‌های روزانه بازدید:1216 تاریخ نشر:2014-11-30

از 25 نوامبر روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان، در ولایت ارزگان تجلیل به عمل آمد

در محفل که به همین مناسبت به تاریخ 1393/9/5 در تالار کنفرانس‌های ریاست امور زنان ولایت ارزگان - از طرف دفتر ولایتی کمیسون مستقل حقوق بشر ارزگان با اشتراک ده‌ها  تن از فعالان زن، استاتید لیسه‌های اناثیه، استادان و شاگردان انستیوت قابلگی، کارمندان ریاست امور زنان و نمایندگان ادارات دولتی تدویر یافته بود- ضمن گرامیداشت از این روز، پیرامون  تاریخچه‌ای این روز، وضعیت فغلی زنان، حفظ دستاوردهای چندساله زنان و تاثیرات تعلیم و تربیه در کاهش خشونت علیه زنان  نیز صحبت گردید.

در آغاز محترم آقای عبدالجمیل شیرانی مسئول تعلیمات دفتر ولایتی ارزگان، مهمانان و اشتراک کنندگان  را خوش آمدید گفته و از حضور گرم شان قدردانی به عمل آورده افزود: اشتراک فعال زنان در محافل وکنفرانس‌ها نشانه‌ای  از رشد زنان بوده و در عین حال نمای از احساس مسئولیت زنان در قبال جامعه‌ای شان می‌باشد.

متعاقبا محترم فخرالدین فایض مسئول نظارت و بررسی دفتر ولایتی ارزگان در مورد تاریخچه‌ای روز جهانی منع خشونت علیه زنان و تعریف خشونت صحبت نموده گفت: علت و انگیزۀ که روز 25 نوامبر به حیث روز جهانی منع خشونت علیه زنان انتخاب شده  این بوده است که: در دهه‌ای 50 قرن 19 میلادی  سه  تن از خانم‌های  خانواده ميرابال به نام‌های  پاتريا، مينروا و ماريا در جمهوری دومينيکن که-  یک یکی از کشورهای آمریکای جنوبی است - درگير مبارزه با رژيم "تراجيلو"  یا مرد سالاری بودند و در طول چند سال مبارزه، خود و خانواده‌های شان  چندین بار از طرف حکومت وقت زندانی شدند که بالاخره در روز 25 نوامبر1960، هنگامی که  خواهران ميرابال در حال رفتن به ملاقات همسران زنداني شان بودند، در يک "حادثه ترافیکی" به امر  شخص رافائل دیکتاتور آن وقت دومینیکن کشته شدند.

اين حادثه خشم و اعتراض عمومی را برانگيخت و قتل فجيع خواهران ميرابال در واقع رويدادی شد که به نهضت عمومی ضد تراجيلو کمک کند، چنانکه پس از گذشت يک سال ديکتاتوری تراجيلو سرنگون شده و خواهران ميرابال که به "پروانه‌های فراموش ناشدنی" تشبيه شده بودند، به یک سمبول مقاومت ملی زنان دومينيکن تبديل شدند

بعد از آن مردم دومنیکن همه ساله از این روز به سطح ملی تجلیل می‌کردند تا اینکه در سال 1994 بعد از تصویب اصول منع خشونت علیه زنان، روز 25 نوامبر بعنوان روز جهانی نفی خشونت به مجمع عمومی سازمان ملل متحد پيشنهاد و سرانجام پذيرفته شد، تا اين روز بمثابۀ روز جهانی مبارزه با خشونت عليه زنان به رسميت شناخته شود که  پذيرفتن اين مسأله در حقيقت اعترافی ايست به موجوديت خشونت عليه زنان در جهان، که خود ضرورت مبارزه با اين پديدۀ ننگين و شرم آور را تسجيل و تسريع مي‌دارد.

آقای فایض اضافه کرد: خشونت عليه زنان  هرگونه عملی است که مبنای جنسيتی داشته و منجر به آسيب جسمانی، جنسی و روانی زنان گردد که نمونه‌های بارز آن در افغانستان: ضرب و شتم، تجاوز جنسی، هتک حرمت، ازدواج اجباری، ازدواج در سنين خورد سالی، جلوگيری از مکتب رفتن دختران، ممانعت از کار کردن زنان در خارج از منزل، وضع قيودات در پوشيدن لباس است.

متعاقباً محترمه رنا سمیع  وفا رئیسۀ امور زنان ولایت ارزگان در مورد وضعیت فعلی زنان ارزگان صحبت نموده گفت: زنان در ولایت ارزگان هنوز هم به مشکلات جدی واسفناک مواجه هستند و لازم است تا مسئولین و نهاد‌های که در راستای دفاع از حقوق زنان فعالیت می‌کنند دست به دست هم داده و در امر مبارزه‌ای بیشتر با پدیده‌ای ننگین خشونت علیه زنان اقدامات موثر را روی دست گیرند.

نامبرده همچنان اضافه کرد که در طی یک سال گذشته تقریبا 50 قضیه‌ای خشونت علیه زنان نزد ریاست امور زنان ثبت شده است که 6 فیصد افزایش را نسبت به سال گذشته نشان می‌دهد.

سپس حاجی عبدالرحمن خان ریس ستکوری و نماینده مقام ولایت در این محفل نیز سخنرانی مفصل را در مورد دستاوردهای زنان و حفط این دستاوردها ارایه داشته افزود: از اینکه در چندین اداره‌ای دولتی و غیردولتی حضور زنان به حیث کارمند حس میشه در واقع یک دستاورد بزرگ است، اما حفظ این دستاوردها مهم‌تر بوده و از اولویت‌های کاری مقام ولایت ارزگان است.

در اخیر محترمه حمیده ارزگانی فعال جامعه‌ای مدنی در مورد  تاثیرات تعلیم و تربیه در کاهش خشونت علیه زنان در ارزگان صحبت کرده گفت: یگانه وسیله‌ای که می‌تواند منحیث یک سد آهنین در برابر خشونت علیه زنان قرار گیرد همانا تعلیم است، زیرا تعلیم و شخص تعلیم یافته روحیه‌ای یک فامیل را در قبال خشونت علیه زنان تغیر دهد.

قابل ذکر است که این محفل با دعایه آقای حیات الله بلاغی یک تن اشتراک کنندگان با آرزوی رفع کلیه خشونت علیه زنان پایان یافت.

دفتر ولایتی ارزگان


بازنشر این مطلب