گزارش‌های روزانه بازدید:1073 تاریخ نشر:2015-02-08

از نکاح اجباری یک کودک یک و نیم ساله جلوگیری به عمل آمد

 

به اساس یافته‌های دفتر ولایتی ارزگان، این کودک یک‌ونیم ساله که بی بی وسیله نام دارد، در حالیکه یک سال از عمرش نگذشته بود، خانواده اش نظر به فقر و ناچاری، وی را با تکه‌ها پیچانده و در پهلوی یکی از مساجد شهر ترینکوت رها می‌کنند، بالاخره این طفل معصوم به نظر نماز گذاران می‌افتد و توسط یک تن از باشندگان این شهر(خالقداد ولد محمدظاهر)  به فرزند خواندگی گرفته شده و مدت یک سال و شش ماه تحت سرپرستی این مرد و خانواده اش قرار داشت.

 بی بی وسیله همواره اطراف خود را می‌دید تا شاید چشمانش به چهره ای مادر و یا پدر اصلی اش برخورد اما علاوه بر اینکه پدر و مادر خود را دیده نمی‌تواند بلکه دستانی را می‌بیند که  با کمال بی‌رحمی در پی آن اند تا این طفل معصوم را در بدل مبلغ معین (60000) افغانی به نکاح بدهد و شخص که این طفل را به نکاح می‌گیرد سر از تاریخ عقد، این طفل را از آغوش مادر رضایی جدا ساخته و با خود ببرد.

مادر و خواهر رضاعی بی بی وسیله که مانند مادر و خواهر اصلی با این طفلک انس گرفته اند، به هیچ عنوان راضی نیستند که وی را از دست بدهند، تا جایی که مادر بی بی وسیله علیه شوهرخود به دفتر ولایتی ارزگان کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان شکایت درج می‌کند.

دفتر ولایتی ارزگان  طی مکتوب، نمبر(353) موریخ 1393/11/14خویش موضوع را به محکمه‌ای شهری ولایت ارزگان ارجاع نموده که در نتیجه به تاریخ 1393/11/15 ریاست دیوان مدنی محکمه‌ای شهری ولایت ارزگان  فیصله نمود که این  طفل تا رسیدن به سن بلوغ تحت سرپرستی این خانواده قرار داشته باشد و هیچ کس نمی‌تواند این طفل را به نکاح بدهد و یا به نکاح بگیرد تا اینکه حسب هدایت ماده 70 قانون مدنی به سن 16 سالگی برسد.

خوش بختانه به اساس خواست کمیسیون و محاکم، آقای رحیم الله پوپل یک تن از تاجران خیّر ولایت ارزگان تعهد نمود که مصارف این کودک را به طور ماهوار برای این خانواده پرداخت می‌کند.


بازنشر این مطلب