گزارش‌های روزانه بازدید:611 تاریخ نشر:2018-01-10

نظارت از وضعیت حقوق بشری معتادین در شفاخانه 80 بستر صحت عامه ولایت کندز

 

مخدوم برهان

نظارت از وضعیت حقوق بشری معتادین و رسیدگی به مشکلات و چالش‌های فرا راه انها یکی از وظایف و مکلفیت‌های کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان و بهخصوص بخش افراد دارای معلولیت دفاتر ساحوی بوده و به مبنای همین هدف و وظایف پیشبینی شده در برنامه عمل کمیسیون، مسول بخش افراد دارای معلولیت دفتر ساحوی کندز به شفاخانه 80 بستر ریاست صحت عامه ولایت کندز رفته و در قدم نخست با رئیس این شفاخانه دیدار و روی مشکلات و چالش‌های فرا راه معتادین بحث و گفتگو نمود.

داکترعبدالقدوس میاخیل متخصص امراض داخله عمومی رئیس شفاخانه 80 بستر معتادین ولایت کندز ضمن قدردانی از کارکردهای کمیسیون و نظارت‌های بهموقع آن، درراستای وضعیت معتادین و ارقام آن در سطح ولایت کندز معلومات ارائه داشته و تعداد معتادین را در ولایت کندز از 20 الی 30 هزار دانست. آقای میاخیل مواد مخدر را پدیده شوم و مخرب و در حال شیوع و گسترش دانسته و اعتیاد به مواد مخدر را قابل وقایه و کنترول دانست. وی از شهروندان کندزی خواست تا متوجه اولادهایشان باشند و نگذارند جوانان و اولادهای شان به آن گرفتار شوند. میاخیل تعداد مجموع معتادین تداوی و صحت یافتگان را از ابتدای تاسیس شفاخانه 5932 تن دانسته و اضافه نمود که وظیفه دیگر کارمندان این شفاخانه را آگاهی دهی در مورد اضرار مواد مخدر و دادن مشوره‌های سودمند و تداوی سراپا تشکیل میدهد، دانست.

سلطان‌محمد رسولزی معالج در شفاخانه، می‌گوید: «این شفاخانه قبلا 50 بستر داشت و به اثر توجه مقام ولایت، صحت عامه و دادخواهی جامعه مدنی و شهروندان به تناسب افزایش روز افزون معتادین به 80 بستر و 38 کارمند ارتقا نموده و فعلا مصدر خدمت به هموطنان معتاد خویش می‌باشد.»

رسولزی معالج معتادین در مرکز تداوی 80 بستر گفت: ازشروع سال مالی 1396 در این مرکز620 تن از معتادین بعد از طی و سپری نمودن 45 روز تداوی با فامیل‌هایشان صحت و سلامت یکجا و زندگی خوبی را آغاز نموده اند و با رضائیت کامل رهسپار خانه و کاشانه‌هایشان شده اند. وی میگوید: «باتناسب افزایش روز افزون و موجودیت بیشتر از بیست هزار معتاد موجودیت این مرکز که بتواند نیازمندی‌ها و مشکلات فرا راه معتادین را برآورده سازد، کمتر دیده می‌شود. وی از دولت خواست تا بخاطر تداوی بهتر و تعداد زیادی از معتادین باید تعداد بسترها زیاد شود و با تجهیزات لازم  تا توجه زیاد و بهتر در مورد بهبود وضعیت حقوق بشری معتادین صورت بگیرد و در ضمن مرکز تداوی برای زنان و اطفال نیز در مرکز شهر ایجاد و تاسیس گردد تا مشکلات زنان معتاد نیز در نظر گرفته شود و آنها نیز تحت تداوی قرار بگیرند.

مخدوم برهان مسئول بخش افراد دارای معلولیت دفتر ساحوی کندز، طی جلسه‌ای، در قدم نخست ارتقای این شفاخانه را از 50 بستر به 80 بستر برای رئیس و کارمندان این مرکز و معتادین تبریک و تهنیت عرض نموده و در مورد وظایف و صلاحیت‌های کمیسیون و بخش افراد دارای معلولیت معلومات ارائه داشته و از خدمات شب و روز رئیس و پرسونل خدماتی این شفاخانه در راستای بهبود وضعیت حقوق بشری معتادین قدردانی بهعمل آورد.

برهان مسول بخش ا.د.م  مواد مخدر را یک پدیده خانمان سوز در کشور دانسته و از پرسونل خدماتی و حمایوی خواست که در جهت بهبود وضعیت حقوق بشری افراد دارای معلولیت و بهخصوص معتادین سعی و تلاش نمایند و در مبارزه با این پدیده شوم دین ایمانی و وجدانی خویش را ادا و با خدمات شبانه روزی‌شان مصدر خدمت به هموطنان خویش گردند.

قابل یادآوریست که هر مریض در این شفاخانه 45 روز را سپری می‌نماید و بعد از سپری نمودن 45 روز از شفاخانه مرخص می‌گردند. قرار اظهارات و نظارت که از بخش‌های مختلف این شفاخانه صورت گرفت، معتادین از اعاشه و اباته‌ای خوب برخوردار بوده و با لباس‌های این شفاخانه ملبس می‌باشند و نمی‌خواهند که دیگر به مواد مخدر رجوع نمایند. آنها می‌خواهند با عزت و حرمت در میان فامیل هایشان زندگی نمایند و منبعد نمی‌خواهند که اولادهای آنها در مکتب و کوچه و بازار بنام بچه پودری، تریاکی وهیروئینی یاد شوند.

معتادین از برخورد پرسونل خدماتی و توزیع اعاشه و اباته بهموقع راضی بوده و یگانه مشکل شان را نبود دیوار احاطوی بیان داشته و فعلا اطراف این شفاخانه با کتاره و چوکات فلزی احاطه گردیده که زمینه انتقال مواد مخدر را ببار آورده است و معتادین نمی‌توانند که آزادانه در محوطه شفاخانه گشت‌وگذار و تفریح نمایند.

باید ذکر گردد که از جمله 9 ولسوالی در سه ولسوالی قلعه ذال ، امام صاحب وچهار دره تعدادی معتادین زیاد بوده واکثرآ جوانان به این پدیده شوم آغوشته وتحت مداوا قرار گرفته وتعدادی هم این تحفه را از کشور های همسایه به ارث آورده اند.40 فیصد معتادین ولسوالی قلعه ذال را زنان واطفال تشکیل داده ومرکز تداوی 20 بستر که در سال های گذشته توسط وزارت مبارزه با مواد مخدر ساخت وساز گردیده است بنابر نبود امنیت وسقوط چند باز این ولسوالی تا هنوز افتتاح نگردیده وقرار گفته های شاهدان عینی به قرار گاه نیرو های امنیتی مبدل گردیده است.

در این مرکز ادویه کافی ، حمام وکمپل های گرم واعاشه خوب و24 ساعته وجود داشته وموجودیت آلات موسیقی وکورس سواد اموزی باعث خوشنودی وسرگرمی انها گردیده است.روزانه مصرف یک معتاد در این مرکز 130 افغانی بوده و10 افغانی انرا دولت مالیه نیز اخذ میدارند.

یکتن از معتادین که نخواست اسمش افشا گردد، گفت: «مواد مخدربه اسرع وقت وبه قیمت مناسب هر وقت بخواهی پیدا میشود وکسی نیست که ممانعت نماید.معتادین در بیرون  لت وکوب میشوند واما فروشنده ها نه مجازات میشوند ونه مورد پیگرد قرار میگیرند.» او که از قریه کنم شهر کندز است ومدت یکماه میشود تحت تداوی قرار گرفته است ومنطقه شان تحت حاکمیت طالبان قرار دارد،میگوید: در منطقه که  طالبان حاکمیت دارند خرید وفروش مواد مخدر منع قرارداده شده وما مواد مورد ضرورت خویش را از شهر بدست می آوریم وبعد با طروق مختلف به قریه انتقال میدادیم واستفاده می نمودیم.

شخصی دیگر که این میراث را از ایران وپاکستان با خود اورده واغوشته به آن میباشد از جوانان میخواهد که به ایران وپاکستان مهاجر نشوند وسعی وتلاش نمایند که با این مرض کشنده ومهلک اغوشته نشوند. وی از دولت ونیرو های امنیتی میخواهد که عاملین انتقال وکشت وزرع مواد مخدر را دستگیر وبه مجازات محکوم نماید.

وی عامل اساسی اینکه،چرا مردم معتاد میشوند وبه مواد مخدر روی می آورند افزود:  بیکاری، فقر،نبود اشتتغال، نبود امنیت وده ها موارد دیگرسبب گردیده که شهروندان به این پدیده روی بیاورند. اوگفت: مواد مخدر باعث از دست دادن شغل، مشكلات اقتصادی، بی خانمان شدن وبسا موارد دیگرمیشوند وجای معتادین را  زیر پل ها وقبرستان میگرداند


بازنشر این مطلب