گزارش‌های روزانه بازدید:439 تاریخ نشر:2019-03-18

نظارت از وضعیت حقوق بشری معلولین ولایت بغلان

 

  نظارت بر وضعیت حقوق بشری معلولین و چگونگی میزان دسترسی افراد دارای معلولیت به حقوق بشری شان در پرتو قانون حقوق و امتیازات اشخاص دارای معلولیت و کنوانسیون حقوق معلولین، یکی از وظایف و اهداف کاری بخش حمایت و انکشاف حقوق اشخاص دارای معلولیت دفتر ساحوی کمیسیون مستقل حقوق بشر در حوزه شمالشرق، بوده و بر همین مبنی، مسؤول این بخش به ولسوالی های بغلان جدید، پلخمری، دوشی، خنجان و قریه های این ولایت سفر کرده و از میزان دسترسی معلولین به حق کار و اشتغال، حق آموزش و پرورش، حق صحت، حقوق سیاسی، مشکلات و چالش های موجود آنها، مصاحبه هایی را انجام داده که در مجموع افراد دارای معلولیت و ورثه شهداء از نبود زمینه های کار و اشتغال، آموزش درست، حق صحت، زمینه تطبیق حقوق سیاسی، نبود تشناب ها در گوشه و کنار شهر و بازار، نبود راه های آسان و تسهیلاتی جهت رفت و برگشت به اماکن عامه و ادارات دولتی و غیر دولتی و کمبود معاش و امتیازات، شکایت داشته و دولت را متهم به بی پروایی در مقابل معلولین و ورثه شهداء نمودند. 

 

میر احمد مسؤول نهاد معلولین و ورثه شهدای ولسوالی دوشی، می گوید:

« دور بودن فاصله مکتب از محل، نبود ترانسپورت قابل دسترس، دور بودن کلینیک ها و شفاخانه ها، میسر نبودن کورس های حرفوی و آموزشی، نبود راه های آسان و تسهیلاتی در اماکن عامه همانند هوتل ها، مساجد و ادارات دولتی و غیر دولتی و نبود تشناب های قابل استفاده در شهر و بازار یکی از مشکلات و چالش ها فرا راه معلولین بوده و دسترسی افراد دارای معلولیت را به حقوق اساسی شان نقض نموده و معلولین نمی توانند از مفاد قوانین و کنوانسیون مربوطه استفاده لازم نمایند.»

خیال محمد اتل، مسؤول اتحادیه همگام ولسوالی بغلان مرکزی از غصب نمرات توزیع شده زمین برای معلولین در ولایت بغلان توسط زورمندان شکایت نموده و از دولت خواهان کمک های بشری و افزایش حقوق و امتیازات افراد دارای معلولیت، می باشد.

موصوف، معلولین را قشر آسیب پذیر جامعه و قابل کمک دانسته و خواهان رعایت قانون اشخاص دارای معلولیت و کنوانسیون معلولین در جامعه می باشد.

   مصاحبه شونده گان، ضمن اینکه از دولت خواهان کار، افزایش معاشات، ایجاد زمینه های آموزش حرفوی و نمرات زمین استند، از دولت می خواهند که به اولاد آنها توجه کند و در رعایت حق صحت و آموزش آنها گام های بیشتری بردارد و نگذارد که اولاد انها از حق صحت و نعمت تعلیم و تربیه محروم شوند و همانند خود شان بار دوش جامعه و اقارب شان گردند.

همچنان مصاحبه شونده گان، از نبود اندام های مصنوعی همانند(عصاء، ویلچر، واکر فرم) شکایت نموده و از صلیب سرخ و کمیته سویدن و اداره هلال احمر، خواهان ساخت و ساز این همه اندام های مصنوعی استند.

   قابل یاد آوری است که به اساس سعی و تلاش مسؤولین نهاد ها و اتحادیه های معلولین و ورثه شهداء به تعداد 50 نفر از معلولین مستعد به کار در ولسوالی های دوشی، خنجان، پلخمری و بغلان مرکزی در بنادر ولسوالی ها به کار گماشته اند و هریک ماهانه مبلغ 4 الی 5 هزار افغانی درآمد، حاصل می نمایند.

 

 

 

 


بازنشر این مطلب