تحقیق بررسی تطبیق کنوانسیون منع هرگونه تبعیض نژادی نشر شد

کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان گزارش «بررسی تطبیق کنوانسیون منع هرنوع تبعیض نژادی در افغانستان» را روز دوشنبه ۵ حمل ۱۳۹۸ نشر کرد. در این تحقیق با ۳۴۹۸ نفر در ۲۹ ولایت به صورت مستقیم مصاحبه شده و نظر آ‌ن‌ها در باره برخوردهای تبعیض آمیز پرسیده شده است.

براساس این تحقیق، ۲۵.۴ درصد مصاحبه شوندگان گفته‌اند که به نحوی با تبعیض روبرو شده‌اند. البته این درصدی تنها مربوط به تبعیض در ادارات دولتی نیست؛ بلکه شامل تبعیض در ادارات غیردولتی و سایر موارد نیز می‌باشد. ۷۳.۱ درصد اشتراک کنندگان در این تحقیق گفته‌اند که تبعیض را تجربه نکرده‌اند در حالی که ۱.۵ درصد مصاحبه‌شوندگان در برابر این سوال که آیا با تبعیض مواجه شده اند یا نه، سکوت کرده و از ارایه پاسخ در این زمینه خودداری کرده‌اند.  

افغانستان در سال ۱۹۸۰ به کنوانسیون منع هرگونه تبعیض نژادی پیوست؛ ولی تطبیق عملی این کنوانسیون در سال ۲۰۰۳ آغاز شد. هرچند افغانستان باید همه‌ساله از تطبیق کنوانسیون منع هرنوع تبعیض نژادی گزارش بدهد؛ اما تاکنون چنین گزارشی تهیه نشده و قرار است حکومت در سال جاری این گزارش تهیه کند.

باوجودی که کارمندان کمیسیون برای نظرپرسی نتوانسته به ۵ ولایت سفر کنند؛ اما در جلسات فوکس گروپ، باشندگان این پنج ولایت حضور داشته و نظریات شان را بیان کرده‌اند. برای تکمیل این تحقیق، ۳۳۳ نفر به شمول مقامات و کارمندان دولتی، اعضای جامعه مدنی، فعالان حقوق بشر، اصحاب رسانه، بزرگان قومی، قربانیان تبعیض، محصلین و استادان حضور داشته‌ و نظرات شان را در باره تبعیض نژادی بیان کرده‌اند.

محترم داکتر سیما سمر رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان روز دوشنبه ۵ حمل ۱۳۹۸ در یک نشست خبری که در تالار کنفرانس‌دفتر مرکزی کمیسیون برگزار شده بود بر جلوگیری از هرگونه تبعیض تاکید کرد و گفت: «تبعیض از هر نوعی که باشد منع است و متاسفانه یکی از موضوعاتی که خشونت‌ها در کشور ما را افزایش می‌دهد تبعیض است.»

داکتر سمر افزود که کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان این گزارش را تهیه کرد تا مشخص شود که مردم از چه نوع تبعیض رنج می‌برند و همچنین تا چه اندازه کنوانسیون منع هرنوع تبعیض نژادی در کشور تطبیق شده است. او تاکید کرد که در این گزارش مشخص شده که تبعیض چه پیامدی بر حقوق بشری مردم افغانستان دارد.

تبعیض نژادی در توزیع سند تابعیت

یافته‌های این تحقیق نشان داده است که تاکنون جوگی‌ها در افغانستان از داشتن سند تابعیت یا تذکره محرومند. رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان گفت که کمیسیون تلاش کرده تا این معضل رفع شود و جوگی‌ها نیز صاحب تذکره تابعیت شوند؛ اما به دلیل موانع بروکراتیک، این خواست کمیسیون تاکنون عملی نشده است و افراد متعلق به جوگی‌ها هنوز تذکره ندارند.

داکتر سمر گفت: «این خود تبعیض است. کمیسیون ۸ سال پیش اقدام کرد و پیشنهادی را به رییس جمهور فرستاد تا برای این قوم تذکره داده شود؛ ولی متاسفانه هنوز به دلیل طی مراحل اداری این مشکل حل نشده و ما خواهان آنیم تا این مردم از تمام حقوق خود استفاده کنند.» خانم سمر افزود که در نتیجه دادخواهی‌های کمیسیون، زمینه تعلیم و تربیه برای کودکان جوگی‌ها در شمال افغانستان فراهم شده است.

تبعیض نژادی براساس وابستگی قومی: از میان ۳۴۹۸ مصاحبه شونده، ۲۳۹۹ نفر که ۶۸.۴ درصد را تشکیل می‌دهد گفته‌اند که با تبعیض قومی مواجه نشده‌اند، ولی ۱۰۹۳ نفر که ۳۱.۲ درصد را تشکیل می‌دهد گفته‌اند که با تبعیض مواجه شده‌اند. ۱۳ نفر این سوال را جواب نداده است. از این میان، ۴۱۲ نفر ادعا کرده‌اند که در ادارات دولتی از سوی ماموران پایین رتبه دولتی با تبعیض روبرو شده‌اند. ۱۱۴نفر دیگر گفته‌اند که ماموران بلندرتبه در حق آنان تبعیض روا داشته است.

تبعیض براساس دین و مذهب: از میان ۳۴۹۸ نفر که به پرسش‌ها در این زمینه پاسخ داده، ۲۸۱۰ نفر یعنی ۸۰.۳ درصد مصاحبه شوندگان گفته‌اند که با تبعیض دینی و مذهبی مواجه نشده‌اند؛ در حالی که ۵۹۶ نفر که ۱۷ درصد پرسش شوندگان را تشکیل می‌دهد گفته اند که با تبعیض مواجه شده‌اند. ۹۲ تن دیگر از ارایه پاسخ در این زمینه خودداری کرده‌اند.

تبعیض براساس زبان: از میان ۳۴۹۸ مصاحبه شونده ۲۴۶۸ نفر یعنی ۷۰.۶ درصد گفته‌اند که با تبعیض زبانی مواجه نشده‌اند؛ ولی ۹۵۷ نفر که ۲۷.۹ درصد مصاحبه شوندگان را تشکیل می‌دهد گفته اند که به دلیل زبان شان مورد تبعیض قرار گرفته‌اند. ۹۲ نفر در این زمینه پاسخ نداده‌اند.

عدالت و تبعیض نژادی: از جمله ۳۴۹۸ مصاحبه شونده، ۳۱۸۰ نفر یعنی ۹۰.۹ درصد گفته‌اند که در زمان دسترسی به عدالت با تبعیض مواجه نشده‌اند؛ اما ۲۷۲ نفر که ۷.۸ درصد مصاحبه شوندگان را تشکیل می‌دهد گفته‌اند که در دسترسی به عدالت با تبعیض مواجه شده‌اند. ۴۶ نفر در این مورد پاسخ نداده اند.

تبعیض در حق مالکیت و تجارت: از ۳۴۹۸ مصاحبه شونده، ۳۱۶۴ نفر که ۹۰.۵ درصد را تشکیل می‌دهد گفته اند که با تبعیض در زمینه حق مالکیت و تجارت مواجه نشده‌اند در حالی که ۲۸۹ نفر گفته اند که با تبعیض در زمینه حق مالکیت مواجه شده‌ و ۴۵ نفر دیگر به این سوال پاسخ نداده‌اند.

حق دسترسی به خدمات صحی: از میان ۳۴۹۸ نفر، ۳۰۶۵ نفر که ۸۷.۴ درصد را تشکیل می‌دهد گفته اند که در هنگام مراجعه به شفاخانه‌ها و مراکز صحی با تبعیض مواجه نشده‌اند؛ ولی ۴۰۱ نفر که ۱۱.۵ درصد را تشکیل می‌دهد گفته اند که در هنگام مراجعه به مراکز صحی با تبعیض روبرو شده‌اند. ۴۱ نفر این پرسش را پاسخ نداده‌اند.

تبعیض در دسترسی به آموزش و تحصیلات عالی: از میان ۳۴۹۸ پرسش شونده، ۳۰۵۷ نفر که ۸۷.۴ درصد را تشکیل می‌دهد، گفته‌اند که در دسترسی به مراکز تعلیمی و تحصیلی با تبعیض مواجه نشده‌اند؛ اما ۴۰۷ نفر دیگر گفته اند که در این زمینه با تبعیض مواجه شده‌اند. ۳۴ نفر به این پرسش پاسخ نداده‌اند.

در این تحقیق یکی از سوال‌ها این بوده که تا چه اندازه از افراد و نهادهایی شناخت دارند که اقدام به تفرقه‌افگنی می‌کنند. از میان ۳۴۹۸ نفر، ۱۸۸۷ نفر که ۵۳.۴ درصد را تشکیل می‌دهد گفته اند که نه خود این کار را می‌کنند و نه کس دیگری را می‌شناسند. در حالی که ۱۵۴۴ نفر که ۴۴ درصد مصاحبه شوندگان را تشکیل می‌دهد گفته‌اند که یا خود شان و یا نهادهایی را می‌شناسند که در رسانه‌های جمعی یا رسانه‌های اجتماعی نفاق افگنی  را ترویج می‌کنند. ۶۷ نفر این سوال را جواب نداده‌اند.

دادخواهی برای رفع تبعیض: از میان ۳۴۹۸ نفر، ۳۱۷ نفر گفته‌اند یعنی ۲۹ درصد پرسش شوندگان گفته‌اند که پس از مواجه شدن به تبعیض، دادخواهی کرده‌اند. البته این افراد به نهادهای عدلی و قضایی مراجعه نکرده؛ بلکه برای دادرسی به شعبه‌های دیگر مراجعه کرده تا حق شان را بدست آورند ولی ۷۷۶ نفر دیگر با وجودی که به تبعیض مواجه شده‌، هیچ شکایتی را ثبت نکرده‌اند. داکتر سمر گفت که قوانین بین المللی و داخلی تبعیض را منع کرده؛ ولی به دلیل سطح پایین آگاهی، مردم وقتی با تبعیض مواجه می‌شوند، به مراجع عدلی مراجعه نمی‌کنند.

رسیدگی به شکایات: از جمله ۳۱۷ نفری که در برابر تبعیض شکایت کرده، ۱۰۳ تن گفته‌اند که به نحوی به شکایات شان رسیدگی شده؛ اما به شکایات افراد دیگر رسیدگی نشده است.

 

 

 

 

 

 


بازنشر این مطلب