گزارش‌های روزانه بازدید:824 تاریخ نشر:2019-04-26

همایش بزرگ «آتش بس برای صلح» برگزار شد

دفتر ساحوی کابل کمیسیون مستقل حقوق بشر و شبکه زنان افغان همایش بزرگ  «آتش بس برای صلح» را برگزار کردند و از حکومت و طالبان خواستند که هرچه زودتر دست از جنگ بکشند و آتش بس را بپذیرند. این همایش روز پنجشنبه ۵ ثور ۱۳۹۸ در تالار کنفرانس‌های دفتر مرکزی کمیسیون برگزار شد و در آن بیش از ۷۰۰ تن از فعالان حقوق زن، اعضای نهادهای مدنی، نمایندگان سفارت‌خانه‌ها، شخصیت‌های سیاسی و علمی و دانشجویان اشتراک کرده بودند. در این گردهمایی تاکید شد که عملیات خالد حکومت و الفتح طالبان هرچه زودتر متوقف شود.

محترم داکتر سیما سمر رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر گفت که افغانستان در آستانه چهل و یکمین سال جنگ قرار دارد و در این مدت مردم بجز کشتار، ویرانی، آوارگی و فقر چیز دیگری را تجربه نکرده‌اند. او خاطرنشان کرد که در نتیجه جنگ‌ها صدها هزار افغان از خانه‌ها و روستاهای شان آواره شدند و بدترین روزهای زندگی را پشت سر گذاشتند. داکتر سمر با اشاره به جنگ‌های ۴۰ سال اخیر گفت که نتیجه این جنگ‌ها جز یک افغانستان فقیر، ویران و محتاج چیز دیگری نیست.

خانم سمر تاکید کرد که جنگ‌ها تمام حقوق اساسی را از مردم افغانستان گرفته است چنانچه مکتب‌ها ویران و مسدود شدند و یکی از اساسی ترین حق بشری که عبارت از حق آموزش است از انسان افغانستان گرفته شد. او افزود که زنان در این میان بیشترین محرومیت را کشیدند و در نتیجه حکومت برای پیشبرد حکومت داری به متخصصان کشورهای دیگر نیاز دارد زیرا سیستم تعلیم و تربیت در افغانستان صدمه دیده و قادر به تربیه نیروی کاری مورد نیاز امروز نیست. او گفت هنوزهم سه میلیون تن در کشور از تعلیم محرومند و بیشتر آنان را زنان و دختران تشکیل می‌دهند.

رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان گفت که در نتیجه جنگ آزادی بیان نیز محدود شده و به دلیل این که احساس امنیت وجود ندارد، مردم آزادانه سخن گفته نمی‌توانند و گفتارشان را سانسور می‌کنند. داکتر سمر افزود که ناامنی به حدی است که مردم وقتی کودکان شان را به مکتب می‌فرستند نگران برگشت دوباره آنان استند زیرا هیچ ضمانتی برای برگشت سالم آن‌ها وجود ندارد: «به همین دلیل ما زنان افغانستان خواهان آتش‌بس فوری و بدون قید و شرط هستیم.»

مزایای آتش بس

داکتر سمر با تاکید بر آتش بس فوری گفت مردم کشور تنها در صورتی می‌توانند آزادانه اظهارنظر کنند و از حق آزادی بیان استفاده نمایند که تهدیدی علیه آن‌ها وجود نداشته باشد: «در صورتی که آتش بس برقرار شود، ما آزادانه خواسته‌های خود را بیان می‌کنیم و ترس نداریم. ما در آن صورت است که می‌توانیم خواسته‌های خودرا مطرح کنیم.»

آزادی گشت و گذار حق دیگری است که در نتیجه آتش بس فراهم می‌شود و مردمان دایکندی می‌توانند به ننگرهار و بدخشان سفر کنند و برعکس مردمان ولایات جنوب افغانستان می‌توانند آزادانه به شمال بروند و مردم با هم تبادل نظر کنند و در باره صلح باهم گفتگو نمایند: «من یقین دارم که هیچ مادر در هیچ نقطه افغانستان نمی‌خواهد که پسر و یا شوهرش در جنگ کشته شود.»

آزادی تجمعات حق دیگری است که تنها نیازمند فضای امن است. داکتر سمر گفت در صورتی که آتش بس شود، بجای صدها زن، هزاران زن به جاده‌ها خواهند رفت و در شهرهای مختلف به صورت گسترده تظاهرات خواهند کرد تا صدای شان را به گوش حکومت و طالبان برسانند و بگویند که بیش از این جنگ نمی‌خواهند. او افزود که در نتیجه آزادی اجتماعات مردم با همدیگری سخن می‌گویند، همدیگر را درک می‌کنند و این را میفهمند که همه شهروندان این کشور هستند و هیچ کس از کس دیگر برتر و بزرگتر نیست.

خانم سمر تاکید کرد که ادامه جنگ جز افزایش انتقام‌گیری‌ها نتیجه دیگری ندارد: «نیم نفوس جامعه افغانستان که زنان هستند، خواهان آتش بس استند. در آتش بس ما آزادی بیان داریم و تفاهم بیشتر ایجاد می‌شود. در آن وضعیت است که ما به انتقام گیری پایان می دهیم و در مقابل خواسته‌های خود را با همدیگر در میان می‌گذاریم.»

رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان گفت در حال میلیون‌ها دالر برای گردش چرخ جنگ در افغانستان به مصرف می‌رسد در حالی که اگر آتش بس برقرار شود و جنگ خاتمه یابد، افغان‌ها می‌توانند منابع، بودجه و کمک‌های جهانی را که در حال حاضر برای جنگ مصرف می‌شود، برای رفاه و ترقی مصرف کنند: «آتش بس خونریزی را قطع می‌کند و ما مصارف جنگ را برای تداوی مریضان و ساختن مکاتب بهتر مصرف خواهیم کرد.»

تفاهم بجای جنگ

به باور رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان تا زمانی که آتش بس نشود، اعتماد در بین مردم کشور به وجود نمی‌آید و یکی از دلایل اصلی جنگ نبود اعتماد و تفاهم بین مردم است. او گفت در حال حاضر سیاستمداران تلاش می‌کنند تا با استفاده از نام قوم و سمت بین مردم فاصله ایجاد کنند و خود از این وضعیت سود ببرند.

خانم سمر تاکید کرد که زنان بیشتر از جنگ افغانستان صدمه دیده‌اند ولی در صورتی آتش بس حکمفرما شود، زنان می‌توانند آزادانه نظر بدهند در پروسه صلح شامل باشند و از حقوق اساسی خود به درستی استفاده نمایند: «متاسفانه هیچ کس در جنگ برنده نیست. ما مردم افغانستان بازنده جنگ هستیم. مردم افغانستان حق دارند با کرامت زندگی کنند، بدون تبعیض و بدون ترس زندگی کنند.» او گفت که آتش بس برای زمینه سازی گفتگوهای بهتر و جدی تر حتمی است. داکتر سمر گفت: «از تمام مردم افغانستان به خصوص زنان و به ویژه زنان طالبان می خواهیم که دیگر اجازه ندهند که شوهران و برادران شان مردم را بکشند. در دوران پیامبر اسلام هیچ کسی انتحار نکرد. تا کی مردم را می‌کشید و تا چه زمانی کشته می‌شوید. از تمام زنان افغانستان در طرف های منازعه می خواهیم که کشتار را پایان دهند زیرا کشتار انسان فخر نیست.»

داکتر سمر خطاب به مخالفین مسلح حکومت گفت که خاک وطن ما را نمی‌بخشد که هر روز مردم را بکشیم و در آن تریاک کشت کنیم و در نتیجه مردم معتاد شوند. او گفت که برای احترام به مادر وطن باید جنگ و خونریزی پایان یابد. او تاکید کرد که همه زنان باید کمر خود را ببندند و یک صدا بگویند که ما صلح می خواهیم و جنگ بس است.

حکومت و طالبان جنگ را توقف دهند

شینکی کروخیل سیاستمدار و نماینده پیشین پارلمان در این همایش با تایید سخنان داکتر سمر گفت که طرفهای جنگ به شمول نیروهای امنیتی و طالبان همه حق دارند که در فضای امن زندگی کنند. او گفت که زنان افغان بازنده اصلی جنگ هستند و دیگر نباید زنان قربانی جنگ شود. او افزود که جنگ سبب افزایش بیوه ها و یتیمان شده است. به همین دلیل زنان خواهان آتش بس هستند.

خانم کروخیل گفت که سطح سواد در جنوب افغانستان کمتر از ۲ درصد است و در بسیاری ولسوالی ها مکتب های دخترانه وجود ندارد. او گفت که در ولایت فراه مکتب انفجار داده شد و طالبان اجازه تطبیق واکسین پولیو را نمی دهند. خانم کروخیل تاکید کرد که زنان قربانی سنگسار و محاکمه های صحرایی هستند در حالی که این اعمال خلاف اسلام است.

به گفته خانم کروخیل در صورتی که صلح موفق نشود، افغانان تا ابد در جنگ بسر خواهند برد. او تاکید کرد که رییس جمهور افغانستان از زنان مشروعیت گرفته است و حالا زنان خواهان توقف عملیات خالد است. او از حکومت خواست که عملیات نیروهای دولتی باید متوقف شود و طالبان نیز عملیات الفتح را پایان دهند و بیش از این افغان ها را نکشند. او گفت اگر طالبان بیشتر از این افغان ها را بکشند، دیگر فرصتی برای صلح و تفاهم نخواهند داشت: «ما باید به توافق برسیم که جنگ به نفع دشمنان است و افغان ها از آن ضرر می‌بینند.» خانم کروخیل تاکید کرد: «ما به نمایندگی از زنان افغانستان در این جا جمع شده ایم و از طرف های درگیر می‌خواهیم که جنگ بس است و به صورت فوری آتش بس کنید. مردم نمی‌خواهند بیش از این قربانی بدهند.»

قطعنامه همایش

اشتراک کنندگان این همایش از طرفین جنگ خواستند که هرچه زودتر آتش بس اعلام کنند. آن‌ها تاکید کردند که زنان باید به صورت مستقیم در روند صلح شریک باشند و آزادانه نظرات خود را بیان کنند. قطعنامه از حکومت و طالبان خواست تا به گفتگوهای صلح ادامه دهند و تمام افغان ها اعم از زنان و مردان در پروسه صلح حضور داشته باشند و با آن‌ها مشوره شود. اعلامیه به حمایت کشورهای منطقه و جهان از صلح تاکید کرده و گفته است که زنان باید حداقل ۳۰ درصد در پروسه صلح حضور داشته باشند. حکومت داری خوب و تحکیم قانون بدون تبعیض خواست دیگر زنان است. قطعنامه همچنین از حکومت خواسته تا به عدالت، حاکمیت قانون و حکومت داری خوب را ترویج کند. قطعنامه تاکید کرده که دست آوردهای دو دهه گذشته نباید از بین بروند و زنان افغان دیگر به عقب بر نخواهند گشت.

دیدگاه اشتراک کنندگان

در پایان این همایش به اشتراک کنندگان فرصت داده شد تا نظرات و دیدگاه‌های شان را در مورد پروسه صلح بیان کنند. برخی از خانواده‌های قربانیان تاکید کردند که تنها خانواده های قربیان جنگ می‌توانند تصمیم بگیرند و هیچ کس دیگر نمی‌تواند حق آنان را ببخشاید. وژمه یک تن از اشتراک کنندگان نظرش را چنین بیان کرد: «قربانیان جنگ و خانواده های شهدا که برای ابد معلول و معیوب شده اند، باید در پروسه صلح حضور داشته باشند چرا که هیچ کسی نمی تواند به نمایندگی از قربانیان جنگ تصمیم بگیرند.»

معصومه اشتراک کننده دیگر با سپاسگزاری از داکتر صاحب سیماسمر و اظهاراتش گفت همه زنان صلح و امنیت می خواهند و بیش از این نباید فرزندان این کشور در جنگ بزرگ شوند.

مقدس اشتراک کننده دیگر گفت در صورتی که آتش بس برقرار شود، صلح به زودی به دست می‌آید. او افزود که زنانی که پسران شان در کشور کشته می شوند به قطر رفته نمی توانند ولی در صورتی که آتش بس شود، این زنان می توانند نزد طالبان بروند و خواست های خود را با آنان مطرح کنند. او تاکید کرد: «ما صلح دایمی می‌خواهیم.»

یک تن از اشتراک کنندگان دیگر خطاب به طالبان گفت: «آیا شما مادر ندارید، آیا دختر ندارید، نمی خواهید جنگ آرام شود، من همیشه برای زنان قربانی اشک ریخته ام. من در سمت شمال با طالبان صحبت کرده ام و ۸ خانواده را که پسرانش طالب بوده نظرش را تغییر دادم و دوکاندار ساختمش. تو وطندار استی اگر واقعا مسلمان و افغان استی آواز ما را بشنو و صلح را قبول کن. آرزویم این است که ما باید متحد باشیم.»

فرزانه سکندری اشتراک کننده دیگر این همایش تاکید کرد که نقش زنان در صلح ارزشمند است زیرا وقتی زنان تحصیل کنند، عضو قوی جامعه محسوب خواهد شد. او گفت زنان حق دارند تا نظرات شان را آگاهانه و دلیرانه مطرح کنند.

انجیلا الیاسی گفت زنان مشکلات بسیار جدی دارند چون حق کار و تحصیل ندارند. او افزود که بهتر بود تا اعلامیه این همایش توسط خود زنان تهیه می شد.

داکتر گلنار رشیدی اشتراک کننده دیگر از طرف های جنگ و تمویل کنندگان آن ها خواست که بیش از این حتا یک افغانی برای جنگ هزینه نشود بلکه تنها برای صلح و آبادی افغانستان هزینه شود. او خطاب به طرف های درگیر گفت که اگر مرد و عاقل هستند و اگر ارزش انسانیت را می دانند باید آتش بس کنند. او تاکید کرد که زنان و مردم افغانستان دیگر نمی خواهند شاهد آه و ناله و جنازه و شهید باشند. او تاکید کرد که افغانستان باید راه ترقی و پیشرفت را در پیش گیرد.

مرسل اشتراک کننده دیگر گفت تمام اشتراک کنندگان بر صلح و  آتش بس تاکید می کنند. او گفت در نتیجه صلح نباید زنان محدود شوند بلکه باید زمینه های بیشتر برای فعالیت های زنان فراهم گردد.

برخی از اشتراک کنندگان تاکید کردند که تنها با اعلام آتش بس افغان ها به صلح می‌رسند. آنها گفتند که قربانیان جنگ که بیشتر زنان است به قطر رفته نمی توانند بنابراین زنان افغان حاضر هستند تا برای گفتگو با طالبان در هر ولایتی که طالبان می خواهند، حضور خواهند یافت تا خواسته های شان را بیان کنند.

ماریا اکرمی رییس اجراییه شبکه زنان افغان در این همایش بر آتش بس تاکید کرد و گفت که این همایش آغاز کمپاین زنان برای صلح است و پس از این نشست‌های بزرگی را برگزار خواهند کرد. او گفت بدون آتش بس صلح معنی ندارد. او بر اتحاد و همدلی تمام زنان افغانستان تاکید کرد و گفت که همه باید برای تامین صلح و آتش بس اراده محکم داشته باشند.

خانم اکرمی گفت: «جنگ بس است و آتش بس فوری نیاز همه مردم افغانستان است.»

 

 

 

 

 

 

 


بازنشر این مطلب