اهمال كاري در طبابت، نقض حق صحی بشر است
عبیدالله امیری
عنوان دو جلسه آگهیدهی نیم روزه بود که برای (70) تن محصلین و استادان نرسنگ عالی ولایت هلمند توسط بخش تعلیمات دفتر ولایتی هلمند کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان، در صالون تدریسی آن مرکز تحصیلی تاریخی 11 و 13 ثور 1395 برگزار گردید.
جلسه با تلاوت آیات کلام الله مجید توسط یکی از اشتراک کنندگان آغاز و سپس داکتر رازمحمد سید آمر نرسنگ عالی ریاست صحت عامه ولایت هلمند ضمن خوش آمدگویی به آموزگار دفتر ولایتی هلمند افزود:
جای بسا مسرت و خوشی است که در ولایت هلمند کمیسیون حقوق بشر مانند سایر ادارات حضور دارد اما باید به صراحت اظهار داشت که بعد از حضور اجراأت ایشان نظر به سایر ادارات کاملا متفاوت و فعالیتهای ایشان نهایت چشمگیر در عرصه حقوق بشر بوده و خواهد بود که در پای این همه فعالیتهای حقوق بشری خویش اهداف نهایت روشن و مشخصی را دنبال میکند که همانا نظارت، گسترش، تعمیم و بلاخره حمایت ارزشهای حقوق بشر در جوامع بشری است. بناء از شما محصلین عزیز تمنا دارم تا از آموزگار محترم حقوق بشر موضوعات که ایشان بیان خواهند داشت به دقت تام آن را شنیده و برای استفاده آن در زندگی روزمره در اذهان همانند متمم مسلک تان جا داده و نیز در امر رسانیدن آن به دیگران سهم خویش را ادا نمائید.
وی همچنان بیان داشت: حقوق بشر خاصتا شناخت دقیق و همه جانبه از ادارات توسط باشندگان یک ولایت برای آگهی از مسئولیتهای وظیفوی ادارات مبنی بر اینکه از ایشان مطالبه تحقق حقوق خود را داشته باشند امر حتمی است و نیز افزود که مطالبه مان از ادارات نباید بالاتر از آن باشد که قانون برای شان منحیث صلاحیت و مسئولیت بیان داشته که در آنصورت میتوان آن را مطالبه بیجا و فراتر از قانون نامید.
بعدا مسئول آموزش حقوق بشر دفتر هلمند بعد از معرفی مختصر کمیسیون روی مفهوم حقوق بشر بحث همه جانبه نمود، قبول بیقید و شرط ارزشهای حقوق بشر منحیث لازمه زندگی از سوی اکثریت مطلق مشترکین به لذت بحث افزود و شاهد یک جلسه نهایت اشتراکی با شور و شوق سایر محصلین که نمایانگر نهایت اشتیاق شان برای واکاوی بیشتر موضوعات بودند، بودیم.

سوالات مهم بحث از سوی مشترکین این بوده که:
هدف کمیسیون از برابری یا مساوات بین زن و مرد چیست، آیا منافی اصول اساسی حاکم در این جامعه نیست؟
چرا کمیسیون بیشترین تمرکز خویش را به قشر اناث اختصاص داده، آیا سایر اتباع کشور نیازمند نیستند؟
و اینکه آیا دورنمای کمیسیون که اساس هدف آن را تشکیل میدهد در این جامعه تحقق خواهد یافت یا خیر؟
به سوالات مطروحه آنان جوابات مستدل ارایه گردید و ناگفته نباید گذاشت اینکه به صراحت کلام تمامی مشترکین قناعت داشته و آن را متضاد با هیچ اصل و ارزش شرعی و قانونی ندانسته از رفع ذهنیت منفی در زمینه اطمینان دادند.
در نتیجه آمریت پرستاران وعده نمود که برای تحت پوشش قراردادن سایر صنوف در آیندهها نیز از کمیسیون طالب کمک خواهند شد، که از لبیک گفتن به خواسته شان و کمک توسط کمیسیون اطمینان داده شد و نیز استاد المر خان احمدزی یکی از استادان نرسنگ عالی تعهد نمود که با محصلین ضمن تدریس مضامین اساسی شان به بحثهای حقوق بشر نیز خواهند داشت و نسبتا ادای مسئولیت در قبال حقوق بشر خواهند نمود.
ضمنا چهار تن از جمله مشترکین جلسات اگهیدهی فوق به دفتر مراجعه داشته و خواهان توزیع مجموعه قوانین، اعلامیههای حقوق بشر، مجلات ماهوار و کتاب یادنامه شهدای بیمزار گردیدند که از سوی معاونیت مطبوعات برای شان توزیع گردید.
