دفتر ولایتی دایکندی کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان با راه اندازی جلسه استماع عامه تحقیق ملی "زنان، صلح و امنیت" از هشتم مارچ روز جهانی زن تجلیل بعمل آورد.

این جلسه بتاریخ 21 ماه حوت با اشتراک 51 تن (32 زن و 19 مرد) در سالن کنفرانس مقام ولایت دایکندی با حضور داشت سید اعلی رحمتی والی این ولایت، اعضای شورای ولایتی، رؤسا و نمایندگان ادارات دولتی، فعالین مدنی، اصحاب رسانه‌ها و نمایندگان و رؤسای شورای های محلی زنانه تدویر یافت.

محمد حسین حیدری آمر بخش نظارت و بررسی و سرپرست دفتر ولایتی بیان داشت برنامه تحقیق ملی کمیسیون تحت عنوان "زنان، صلح و امنیت" با توجه به روند صلح و وضعیت جاری امنیتی در کشور راه اندازی شده است که به باور وی موارد ذیل از جمله اهداف تعیین شده و تعریف شده تحقیق ملی است:

1. بسیج همگانی و دادخواهی سیستماتیک برای تقویت مشارکت زنان در سطوح تصمیم گیری، سکتور امنیتی، صلح و ادغام مجدد؛
2. بررسی تبعات منفی جنگ و صلح نا پایدار بالای زندگی زنان افغانستان؛
3.  ترغیب و تشویق دولت در تطبیق تعهدات ایشان مخصوصاً در نظر گرفتن نیازهای انسانی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی زنان افغانستان در پروسه صلح پایدار؛
4.  افزایش دسترسی دختران و زنان به خصوص زنان و دختران مهاجر و بیجا شده داخلی به تعلیم و تربیه، خدمات صحی و کار به خصوص در ولایات و مناطق دور‌دست کشور؛

به باور آقای حیدری هنوز حصول اطمینان از مشارکت مؤثر زنان در روند صلح و ادغام مجدد وجود نداشته، هنوز زنان قربانی انواع از خشونت اند؛ هنوز حاکمیت سراسری قانون وجود نداشته و در رسیدگی به قضایای مربوطه به زنان از رویه های قضایی غیر رسمی استفاده می‌شود، هنوز محدودیت های جدی در دسترسی برابر زنان به فرصت های سیاسی و مدنی وجود داشته و حق ازدواج و تساوی حقوق زوجین به دلیل غلبه عرف و عنعنات هنوز به عنوان چالشهای جدی فرا راه زنان مطرح است.

سید اعلی رحمتی والی ولایت دایکندی، ابوبکر صدیقی رئیس محاکم استنیاف، محمد مجاهد مدیر جنایی قوماندانی امنیه، شیما محمدی عضو شورای ولایتی، اسدالله عرفانی رئیس ارشاد، حج و اوقاف، محمد هاشم صالحی استاد مؤسسه تحصیلات عالی دایکندی، نجیبه سجادی فعال مدنی و زهرا عارفی نماینده قربانیان و یکی از متضررین جنگ از جمله صحبت کنندگان این برنامه بود.

صحبت کنندگان ضمن ضرورت رسیدن به صلح پایدار و ختم جنگ نگرانی ها و مطالبات شان در این مورد بیان نمودند که در ذیل به مهمترین آنها پرداخته شده است.

نگرانی‌ها در مورد پروسه صلح و چگونگی سایه آن بر حقوق و آزادی های زنان:

1. از بین رفتن دست آورد های پسا طالبان و عدم توجه به ارزش‌های قانون اساسی و سایر قوانین حمایتی زنان؛
2. برجسته بودن نقش احزاب و گروه های سیاسی در مذاکرات صلح نسبت به دولت؛ در حالیکه دولت و مردم افغانستان باید مالک صلح باشند؛
3. روی کاغذ ماندن تعهدات صلح و عدم تعهد و پا بندی طالبان به ارزشهای انسانی و بخصوص حقوق زنان؛
4. تغییر نظام فعلی و روی کار آمدن رژیم دیگر و همچنان حکومت موقت؛
5. نادیده گرفتن قربانیان و آسیب دیدگان جنگ های چندین سال اخیر؛
6. بیکاری و عدم اشتغال که زمینه ساز بروز بحران های اجتماعی و منجمله پیوستن مردم و بویژه جوانان به سازمان های تروریستی و تبهکار خواهد شد؛
7. عدم موجودیت تضمین برای صلح پایدار؛
8. نبود تعهد از سوی دولت افغانستان و جامعه جهانی در رابطه به خانواده های شهدا و قربانیان جنگ؛
9. رهایی قاتلین و مسببین جنگ‌های اخیر از زندان‌ها؛
10. عدم ایفای تعهدات از سوی کشور های همسایه در مورد صلح افغانستان؛
11. عدم توجه دولت به ضرورت ها، آموزش، و نادیده گرفتن صدای خانواده های شهدا و قربانیان جنگ؛

مطالبات زنان و اشتراک کنندگان برنامه از دولت و نهاد‌های حامی حقوق زنان مبنی بر در نظر گرفتن نقش زنان:

1. حفظ قانون اساسی، تمامیت ارضی و دست آورد های 18 سال اخیر؛
2. ادامه صلح به رهبری حکومت و مالکیت افغانها؛
3. حفظ نظام فعلی و ارزشهای مردم سالاری؛
4. برگزاری انتخابات و حق تعیین سرنوشت به دست مردم؛
5. حمایت از خانواده ها شهدای و قربانیان جنگ و نا امنی‌ها و ایجاد یک میکانیزم حمایتی در این زمینه؛
6. مبارزه با فساد؛ خشونت و ایجاد اشتغال به خصوص برای زنان و جوانان؛
7. تحقق صلح از راه مراجعه به مردم؛
8.  جلب رضائیت قربانیان جنگ ها.
9. تلاش حکومت برای قطع مداخلات کشور های دیگر که باعث جنگ افروزی و تبدیل شدن افغانستان به میدان جنگ شده است؛
10. در نظر گرفتن منافع جمعی مردم از سوی حکومت و ایجاد زمینه های همدیگر پذیری؛
11. فعالیت قانونمند احزاب و شخصیت های سیاسی کشور در رابطه به پروسه صلح در زیر چتر حکومت و دولت افغانستان؛
12. موجودیت نمایندگانی از خانواد های شهدا و قربانیان در مذاکرات صلح
13. استفاده از ظرفیت بالا و لازم و زیرکی در تطبیق و ادامه روند صلح از سوی حکومت و مدیرت سالم آن؛
14. یکپارچگی و چشم پوشی همه اقوام و احزاب از منافع شخصی، گروهی به هدف اجرای سیاست جمعی؛
15. تصور و دیدگاه عمومی در زمینه عدالت و انصاف؛
16. برقراری یک نظام مقتدر مبتنی بر اصل مشارکت همگانی منجمله مشارکت موثر و هدفمند زنان؛
17. اجرای تعهدات از سوی جامعه جهانی و سازمان ملل در مورد صلح و امنیت افغانستان؛

 سید اعلی رحمتی والی ولایت دایکندی صلح و امنیت را دو موضوع کلیدی و مهم قلمداد نموده که در روز های اخیر مورد توجه همه مردم افغانستان و به خصوص قشر زنان قرار گرفته است.

ایشان با اشاره به کارنامه رژیم طالبان از همه زنان؛ فعالین مدنی، رسانه ها و نهاد های جامعه مدنی به عنوان افراد و نهاد های تاثیر گذار خواست تا صدای شان را برای احقاق حقوق زنان و حفظ دست آورهای چند سال اخیر بلند نمایند و با موضوع صلح نباید با نگاه ساده لوحانه؛ عاطفی و احساساتی برخورد کنند.

ایشان بیان داشت به نمایندگی از حکومت وحدت ملی نسبت به قضیه صلح حساس هستیم؛ از همین رو گفتمان ملی زنان در مورد صلح در مرکز کشور برگزار گردیده و تاریخ برگزاری لویه جرگه مشورتی صلح نیز مشخص شد تا خطوط قرمز دولت افغانستان در مذاکره با طالبان روشن شود و دولت وحدت ملی متعهد به حضور و مشارکت زنان در تمام عرصه‌ها و به خصوص مشارکت سیاسی زنان است.