روش تحقیق:

ناظران کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان که در بخش آمبودزمن فعالیت می‌کنند، با استفاده از یک پرسشنامه با زنان منسوب در وزارت امور داخله، وزارت دفاع ملی و ریاست عمومی امنیت ملی در طول سال‌های ۱۳۹۷ و ۱۳۹۸ مصاحبه کردند. پرسش‌نامه این تحقیق حاوی پرسش‌های باز و بسته بوده است. ناظران کمیسیون در طول این مدت توانستند با ۲۲۷۲ تن از زنان منسوب در پولیس، اردو و امنیت ملی مصاحبه کنند. ‌یاد‌آور می‌شویم که این مصاحبه­ها توسط کارکنان زن کمیسیون صورت گرفته است تا زنان منسوب نیروهای امنیتی و دفاعی به دلیل زن بودن مصاحبه­کنندگان بتوانند به‌راحتی تمامی موضوعات را بیان کنند.

باید گفت که بیشتر مصاحبه‌شدگان شامل نیروهای پولیس بوده‌اند. انتخاب این تعداد از مصاحبه‌شدگان به‌هیچ‌وجه عمدی و برنامه‌ریزی شده نبوده است و به‌صورت اتفاقی انتخاب شده‌اند. صرفاً به ناظران گفته‌شده بود که با زنان منسوب در هر‌سه ارگان مصاحبه صورت گیرد. ناظران کمیسیون گفته‌اند که دلیل کم بودن تعداد مصاحبه‌شدگان زنان منسوب در امنیت ملی و اردوی ملی این بوده است که آن‌ها کمتر در دسترس قرار داشته‌اند. افزون بر این، ناظران کمیسیون گفته‌اند که ریاست­های امنیت ملی در ولایات در قسمت مصاحبه با زنان شامل در امنیت ملی همکاری کامل نکردند. ریاست­های امنیت ملی اغلب‌ عدم افشای اسرار امنیتی هویت کارمندان خود را مانع مصاحبه با کمیسیون گفته‌اند. وزارت دفاع‌ ملی نیز در انجام مصاحبه زنان شامل در اردوی ملی همکاری کافی نکرده. به این دلیل تعداد مصاحبه‌شدگان زنان شامل در اردوی ملی نیز کمتر از تعداد مصاحبه‌شدگان با زنان شامل پولیس است.

جامعه آماری این تحقیق تمام زنان منسوب نهادهای دفاعی و امنیتی است بنابر‌این، معلومات به‌دست‌آمده در این گزارش می­تواند وضعیت زنان منسوب در ارگان‌های دفاعی و امنیتی در سراسر افغانستان را نشان دهد. اما جامعه نمونه در این تحقیق شامل ۲۲۷۲ تن می‌کردد که با آنان مصاحبه انجام‌یافته است.

باید گفت که این تحقیق توسط همکاران ما در 14 دفتر ساحوی و ولایتی کمیسیون انجام‌یافته است. همکاران ما معلومات جمع‌آوری‌شده را پس‌ازآن که وارد دیتابیس نمودند به آدرس دفتر مرکزی ارسال داشتند. معلومات ارسال‌شده پس از جمع‌بندی و کدگذاری با استفاده از برنامه SPSS تحلیل آماری شده و با گذراندن آزمون آلفا کرونباخ در این گزارش استفاده‌شده است.

گزارش کامل را از اینجا دانلود کنید: